حضرت میرزا طاهر احمد (رح) در تاریخ ۱۸ دسامبر ۱۹۲۸، در قادیان، هند به دنیا آمد. ایشان فرزند دومین خلیفه، حضرت میرزا بشیرالدین محمود احمد (رض)، و نوه‌ی مسیح موعود (علیه السلام) می‌باشند.
سطح ایمانش در ده سالگی
روزی، در حالی که تنها ۱۰ سال داشت، حضرت مولانا عبدالرحیم نیر از او پرسید، «در قبال انجام کار خوب، کدام پاداش را بیشتر دوست دارید؟» «الله – فقط الله»، پاسخ حضرت میرزا طاهر احمد (رح) بود.
او در جامعه احمدیه ربوه تحصیل کرد و درجه شاهد را دریافت نمود. ایشان در ادامه در دانشکده مطالعات شرقی لندن در بریتانیا تحصیل کرد. پس از آن، تصمیم گرفت که زندگی خود را وقف جماعت نماید و خود را برای وقف تقدیم کرد.
حضرت میرزا طاهر احمد، خلیفة المسیح الرابع (رح) در مناصب مختلفی در جماعت خدمت کرد. ایشان مسئولیت وقف جدید را بر عهده گرفت و در آن تلاش چشمگیری انجام داد تا کارهای مبلغین در داخل پاکستان را گسترش دهد. از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ به عنوان نائب صدر خدام‌الاحمدیه و سپس از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۹ به عنوان صدر خدام‌الاحمدیه خدمت کرد. در سال ۱۹۷۴، جماعت در پاکستان با آزار و اذیت شدید مواجه شد. حضرت میرزا طاهر احمد (رح) توسط حضرت خلیفة المسیح الثالث (رح) به عنوان بخشی از هیئت نمایندگی به مجلس ملی پاکستان منصوب شد که وظیفه‌اش اثبات حقانیت عقاید جماعت بود. ایشان در سال ۱۹۷۰ به عنوان مدیر بنیاد فضل عمر منصوب شد. از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲ به عنوان صدر مجلس انصارالله خدمت کرد. این نقش‌های رهبری، حضرت میرزا طاهر احمد (رح) را برای رهبری جهانی آماده ساخت که پس از وفات حضرت میرزا ناصر احمد (رح) به عمل آمد.
درباره پدرش حضرت میرزا بشیرالدین محمود احمد (رض)
حضرت خلیفه چهارم می‌فرماید: به ندرت پیش می‌آمد که ما بچه‌ها جرأت پاسخ دادن به شوخی‌های پدرمان را داشته باشیم. گاهی اوقات این کار را می‌کردیم و من شخصاً بیشتر از بقیه بچه‌ها این کار را می‌کردم و گاهی او را به خنده وا می‌داشتم که این امتیاز شخصی من بود.
پدرم در رابطه با تعریف و تمجید از ما بسیار محتاط بود و هرگز به ما نمی‌گذاشت که بدانیم چیزی را دوست دارد. گاهی اوقات نظر تحسین‌آمیزی می‌داد. در غیر این صورت ساکت می‌ماند. او می‌خواست ما به صورت مستقل و بدون هیچ حمایتی از جانب او رشد کنیم. همیشه سعی می‌کرد به ما بفهماند که ما افراد عادی هستیم و اینکه فرزندان او هستیم، هیچ مزیت خاصی برای ما ندارد.
[مرد خدا، تألیف ایان آدامسون، صفحه ۱۸-۲۲]
خلافت
حضرت میرزا طاهر احمد به عنوان چهارمین خلیفه جماعت احمدیه مسلمان در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۸۲، یک روز پس از درگذشت حضرت میرزا ناصر احمد (رح)، انتخاب شد. در سال ۱۹۸۴، ژنرال ضیاءالحق در پاکستان فرمانی صادر کرد که بر اساس آن هیچ احمدی نمی‌توانست خود را احمدی خواند. این به معنای آن بود که احمدی‌ها نمی‌توانستند از سلام اسلامی «السلام علیکم» استفاده کنند، قرآن کریم را تلاوت نمایند، پنج بار در روز نماز بخوانند یا حتی اذان بگویند. در چنین شرایطی رهبری جماعت به عنوان خلیفه غیرممکن بود. ژنرال ضیاء دستور داد که حضرت میرزا طاهر احمد (رح) به هیچ قیمتی نباید کشور را ترک کند و طرحی برای دستگیری ایشان اندیشید که به نظر می‌رسید پایانی برای جماعت خواهد بود. با این حال، طبق نقشه الله، حضرت میرزا طاهر احمد (رح) درست زیر چشم مقاماتی که قادر به شناسایی او نبودند، از پاکستان خارج شد.
او در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۸۴ به مسجد فضل در لندن آمد و بدین ترتیب فصل جدیدی در تاریخ خلفای احمدیه آغاز شد. پس از هجرت ایشان به لندن، آزار و اذیت احمدی‌ها در پاکستان شدت گرفت و تحت فرمان الله، حضرت میرزا طاهر احمد (رح) ژنرال ضیاء را به مباهله دعوت کرد. به این معنا که هر دو طرف دعا کنند و خداوند کیفر دروغگویان را به عنوان نشانه‌ای از حقیقت برای طرف دیگر نازل کند. حضرت میرزا طاهر احمد گفت که حتی اگر ژنرال ضیاء به طور رسمی قبول نکند، خداوند نشانه‌های خود را به هر حال آشکار خواهد کرد. در تاریخ ۱۷ اوت ۱۹۸۸، ژنرال ضیاءالحق و بسیاری از همکارانش در سقوط مرموز هواپیما کشته شدند. بدین ترتیب، خداوند حقانیت احمدیت را با نشان دادن کیفر دروغگویان و آنانی که بی‌گناهان را آزار داده بودند، آشکار ساخت.
کارهای برجسته
در طول خلافت، حضرت میرزا طاهر احمد (رح) به کشورهای مختلف سفر کرد تا با اعضای جماعت دیدار کند و پیام اسلام را تبلیغ نماید. این سفرها به تقویت و ارتقای معنویت جماعت در سراسر جهان کمک کرد و در جماعت احمدیه بیداری ایجاد نمود. در حین سفرهای خارجی، ایشان توانست در کنفرانس‌های خبری و سخنرانی‌ها به جمعیت‌های بزرگی سخنرانی کند. همچنین، ایشان مساجدی مانند مسجد بشارت در اسپانیا – اولین مسجد در اسپانیا پس از بیش از ۷۰۰ سال – را افتتاح نمود. در سال ۱۹۸۳، حضرت میرزا طاهر احمد (رح) سنگ بنای اولین مسجد احمدیه در سیدنی، استرالیا را نهاد. در سال ۱۹۹۲، ایشان مسجد بیت‌الاسلام در تورنتو، کانادا را افتتاح کرد. دو سال بعد در سال ۱۹۹۴، مسجد بیت‌الرحمن در واشنگتن را افتتاح نمود.
در تاریخ ۳ آوریل ۱۹۸۷، حضرت میرزا طاهر احمد (رح) طرح وقف نو را راه‌اندازی کرد، که طی آن والدین احمدی تشویق می‌شدند تا فرزندان خود را پیش از تولد برای خدمت در جماعت وقف کنند.
راه اندازی شبکه تلویزیونی ام تی ای
در حالی که ممنوعیت انتشارات جماعت در پاکستان امری رایج بود، خداوند راه خود را برای گسترش پیام اسلام باز کرد. در سال ۱۹۹۲، MTA (مسلم تلویزیون احمدیه) از لندن راه‌اندازی شد.
آیا می‌دانستید؟ MTA (مسلم تلویزیون احمدیه) نامی بود که حضرت میرزا طاهر احمد (رح) برای این کانال جماعت انتخاب کردند اما جالب این است که این نام همچنین حروف اول نام ایشان را تشکیل می‌دهد. میرزا طاهر احمد (MTA)
MTA، که ابتدا فقط خطبه‌های جمعه را هفتگی پخش می‌کرد، اکنون به پخش ۲۴ ساعته در هفته از ۹ کانال بین‌المللی گسترش یافته است. برنامه‌های جدید و پر از معنویت همیشه در حال پخش هستند مانند «این هفته با حضور»، «فضای کودکان»، «افسانه‌های کوچک» و غیره.
در ادامه، اولین مراسم بیعت بین‌المللی (مراسم پیوستن) در جلسه سالانه بریتانیا در ماه ژوئیه ۱۹۹۳به صورت زنده در سراسر جهان پخش شد تا مردم بتوانند در آن شرکت کنند.
حضرت میرزا طاهر احمد (رح) برای مردم اقشار محروم دلسوزی و همدردی شدیدی داشت و در این راستا در سال ۱۹۹۲ خیریه بین‌المللی به نام «انسانیت اول» را تأسیس کرد. دامنه خدمات این خیریه شامل تمام انسان‌ها بود، بدون توجه به دین و رنگ و نسل آن‌ها. این خیریه در پروژه‌هایی مانند نصب چاه‌های آب، ساخت مدارس و بیمارستان‌ها، انجام عمل‌های آب مروارید و مراقبت از یتیمان و بسیاری دیگر به خدمت به بشریت پرداخته است.
حضرت میرزا طاهر احمد (رح) استعداد فوق‌العاده‌ای در سخنوری داشت و ده‌ها کتاب در موضوعات مختلف نوشت. برای نام بردن از چند مورد: احیای دین؛ هومیوپاتی، گام‌هایی به سوی ورزش، وحی و عقلانیت. او همچنین ترجمه برجسته قرآن کریم به زبان اردو را به اتمام رساند. حضرت میرزا طاهر احمد (رح) به خاطر شخصیت کاریزماتیک خود به خوبی به یاد مانده است. او عشق و توجه خود را به همه نشان داد و هر خانواده احمدی می‌تواند از دیدارهای زیبای خانوادگی (ملاقات‌ها) با حضرتش یاد کند که در آن‌ها دل‌های اعضای جماعت را لمس کرد. در MTA، حضرت میرزا طاهر احمد (رح) به خاطر کلاس‌های منظم و مرتب خود به صورت تفسیر قرآن کریم، جلسات پرسش و پاسخ در زبان‌های مختلف و کلاس‌هایی با کودکان عزیز دل هر احمدی بود. برنامه‌های ضبط شده او در MTA به عنوان گنجینه‌ای برای جماعت احمدیه به شمار می‌آیند و همچنان دارند از MTA پخش می‌شوند.
