اول: بیعت کننده، با صدق قلب، پیمان بندد که از این به بعد تا لحظه مرگ از شرک اجتناب کند.
دوم: از دروغ و زنا و خیانت چشم دوری کند و از همه راه‌های فسق و فجور و ظلم و خیانت و فساد و سرکشی کناره‌گیری نماید؛ و اجازه ندهد که هواهای نفسانی بر وی غلبه کند هر اندازه که عامل تحریک کننده قوی باشد.
سوم: نمازهای پنجگانه را طبق دستور خدا و رسول بدون انقطاع به پا دارد، و روزانه و در حد امکان، بر ادای نماز تهجد، و صلوات بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم، و طلب بخشش و آمرزش گناهان و استغفار تداوم داشته باشد؛ و هر روز نعمت‌های خدا و الطافش را با خلوص قلب یاد کرده، حمد و تمجیدش را ورد روزانه خود سازد.
چهارم: به ناحق و بر اثر تحریکات نفس، هیچ گونه آزاری به طور عموم به خلق خدا و به خصوص به مسلمانان نرساند. نه با دست و نه با زبان و نه به هر طریق دیگری.
پنجم: در هر حالی، در رنج و راحت، عسر و یسر و نعمت و بلا نسبت به خدا وفادار و راضی به قضای او باشد و آماده پذیرش هرگونه ذلت و آزاری در راه خدا باشد، و هنگام پیش آمدن مصیبتی از وی رویگردان نشود، بلکه به جلو گام بردارد.
ششم: از پیروی از رسوم بی‌معنی و هواهای نفسانی و آرزوهای دروغین دوری جوید و در مقابل حکومت قرآن مجید به کلی تسلیم گردد و سخن خدا و رسولش را به عنوان دستور عملی‌اش در تمام شئون زندگی‌اش به کار گیرد.
هفتم: تکبر و فخرفروشی را به کلی رها کرده، روزگارش را به تواضع و فروتنی و خوش اخلاقی و صبر و نرمخویی بگذراند.
هشتم: در نزد وی، دین و عزت آن و همدردی اسلام از خود و مال و آبرو و فرزندانش و از هر آنچه برای وی عزیز است، عزیزتر باشد.
نهم: خالصانه برای خدا، مشغول خدمت به عموم خلق خدا باشد، و در حد امکان با هر آنچه خدا از توانایی و نعمت به وی داده است، به بشریت سود برساند.
دهم: خالصانه برای خدا با این بنده [یعنی حضرت میرزا غلام احمد قادیانی امام مهدی و مسیح موعود علیه السلام] بر اطاعت در معروف پیمان برادری ببندد و تا دم مرگ نسبت به آن پایبند باشد، و در این پیمان اخوت چنان استوار باشد که نظیر آن در روابط دنیوی و ارتباطات خویشاوندی و در تمام روابط خدمتگزاری یافت نشود. [رفع شبهات ص ۲۹۶ الی ۲۹۷]