اعلام نود و دومین سال صندوق تحریک جدید و اشاره به افضال الهی بر اعضای جماعت احمدیه

خطبه جمعه‌ی حضرت اميرالمؤمنین سیدنا میرزا مسرور احمد (ایدَهُ‌الله تعالی بِنَصرِه العزیز)، پنجمین خلیفه‌ی حضرت مسیح موعود و امام مهدی علیه‌السلام، ایراد شده در ۰۷ نوامبر ۲۰۲۵ مصادف با ۱۶ آبان ۱۴۰۴ در مسجد مبارک اسلام‌آباد، بریتانیا

حضرت امیرالمؤمنین پس از خواندن استعاذه شهادتین و سوره فاتحه این آیه را تلاوت فرمودند: مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ. ترجمه این آیه چنین است که کسانی که اموال خود را در راه خداوند خرج می‌کنند، حالت آنان همانند دانه‌ای است که هفت خوشه برویاند و در هر خوشه صد دانه باشد. و خداوند برای هر که بخواهد بیش از آن نیز می‌افزاید، و خداوند بخشنده و دانای کامل است.

آغاز سال مالی صندوق تحریک جدید و فلسفه آن
از اول نوامبر به فضل خداوند متعال سال جدیدِ مالی صندوق تحریک جدیدِ جماعت آغاز می‌شود. به همین مناسبت، سال جدید تحریک جدید اعلام می‌گردد و همچنین از فداکاری‌های مالی سال گذشته یاد می‌شود که اعضای جماعت‌ انجام می‌دهند. به همین ترتیب، درباره اهمیت قربانی مالی نیز مطالبی بیان می‌شود. پیش از بیان این مطالب، برای توضیح اهمیت فداکاری مالی، به طور مختصر پیش‌زمینه صندوق تحریک جدید را بیان می‌کنم.
پیش‌زمینه تأسیس صندوق تحریک جدید
دفتر تحریک جدید در سال ۱۹۳۴ میلادی آغاز شد. برخی تازه‌احمدی هستند، برخی جوان‌اند، و کودکان نیز از این موضوع آگاهی ندارند، از این‌رو توضیح می‌دهم. همان‌طور که گفتم، صندوق تحریک جدید در سال ۱۹۳۴ آغاز شد، و حضرت مصلح موعود رضی‌الله‌عنه آن را اعلام فرمودند. علت آن این بود که در آن زمان، جماعت با فتنه‌ای از سوی احرار روبه‌رو شده بود و آنان غوغایی بزرگ برپا کرده بودند. طوفانی از مخالفت برخاسته بود و شعارشان این بود که ما احمدیه را از صفحه هستی محو خواهیم کرد، نام و نشان قادیان را از بین خواهیم برد، و آجر بر آجر آن را خواهیم کوبید. همچنین برنامه داشتند که به مقبره بهشتی که مزار حضرت مسیح موعود علیه‌السلام در آن قرار دارد، بی‌حرمتی کنند. این برای آن مردم امری عادی بود. در آن زمان نیز، همان‌گونه که باید از جماعت حمایت می‌شد، حکومت چنین حمایتی نمی‌کرد، بلکه می‌توان گفت که از معاندان جماعت پشتیبانی می‌نمود. در چنین شرایطی، حضرت مصلح موعود رضی‌الله‌تعالی‌عنه جماعت را تحریض فرمودند که صندوقی فراهم کنند تا بتوانیم پیام احمدیه و اسلام را به گوشه و کنار جهان برسانیم و نظام جماعت را استوارتر سازیم تا بتوانیم با دسیسه‌ها و هیاهوی مخالفان مقابله کنیم و تبلیغات نادرست علیه جماعت را باطل نماییم، و نه تنها آن را باطل کنیم بلکه حق تبلیغ را نیز ادا نماییم، زیرا تا آن زمان، تبلیغ را با آن جدیتی که باید، انجام نداده بودیم. پس با این اندیشه، حضرت مصلح موعود رضی‌الله‌تعالی‌عنه دفتر تحریک جدید را اعلام فرمودند و همچنین فرمودند که ما باید پیام اسلام و احمدیه را هم در داخل کشور و هم در سراسر جهان گسترش دهیم تا دشمن نتواند در هیچ نقطه‌ای به نقشه‌های ما آسیب برساند. اگر در جایی مخالفتی باشد، در جای دیگر باید پیشرفت جماعت دیده شود و نظام جماعت باید گسترش یابد.
ثمرات جهانی صندوق تحریک جدید و تحقق وعده الهی
به فضل خداوند متعال، امروز می‌بینیم که پیام احمدیه و اسلام حقیقی به همه کشورهای جهان رسیده است و مربیان و مبلغین ما در آنجا مشغول خدمت‌اند. در کشورهای مختلف جهان، ما مساجد ساخته‌ایم، مدارس ما فعال‌اند، بیمارستان‌ها کار می‌کنند، مبلغین و مربیان سلسله توفیق خدمت یافته‌اند، نشر و اشاعه ادبیات دینی در جریان است، استودیوهای MTA در کشورهای گوناگون، علاوه بر استودیوی مرکزی که از آنجا ام تی ای در سراسر جهان پخش می‌شود، تأسیس شده‌اند، ایستگاه‌های رادیویی نیز برقرارند. گرچه بسیاری از این فعالیت‌ها از سایر صندوق‌های مالی نیز تأمین می‌شود، اما صندوق تحریک جدید در این میان نقش بسیار مهمی ایفا می‌کند. تحت صندوق تحریک جدید، مبلغین در سراسر جهان تربیت شده‌اند و به فضل خداوند متعال، در حدود شش یا هفت کشور، دانشگاه‌هایی تأسیس شده‌اند که در آن‌ها مبلغین و مربیان تربیت می‌شوند و سپس در سراسر جهان به تبلیغ اسلام و احمدیه می‌پردازند.
پاسخ به دشمنی معاندان و پیروزی حق
و آن ادعایی که احرار کرده بودند که ما قادیان را ویران خواهیم کرد و احمدیه را از صفحه هستی محو خواهیم نمود، و تا امروز نیز مخالفان ما چنین شعارهایی سر می‌دهند چندی پیش در ربوه نیز کنفرانسی از آنان برگزار شد که در آن همین شعار را تکرار کردند پاسخ این شعارها هر سال با پیشرفت‌های جماعت داده می‌شود، و این پاسخ به فضل‌های خداوند متعال داده می‌شود. کسانی که با بیعت وارد جماعت می‌شوند، خود پاسخ این شعارها هستند، و پیشرفت جماعت که امروز در دویست و بیست کشور جهان گسترده است، خود گواه آن است که ببینید، شما شعار می‌دادید که ما احمدیه را از صفحه هستی محو خواهیم کرد، اما این فضل‌های خداوند متعال است که جماعت پیوسته در حال پیشرفت است.
جماعت الهی بودن احمدیه
پس این حمایت و تأیید خداوند متعال، خود دلیلی است بر اینکه دعوی حضرت مسیح موعود علیه‌السلام راستین بود و هست، و احمدیه به فضل خداوند متعال نه نهالی است که به دست انسان کاشته شده باشد، نه به‌وسیله هیچ سازمانی برپا شده باشد، نه به‌دست هیچ حکومتی، بلکه نهالی است که خداوند متعال خود آن را کاشته است، و اکنون به درختی تناور تبدیل شده که شاخه‌هایش در سراسر جهان گسترده‌اند، و خداوند متعال آن را پیوسته گسترش می‌دهد و میوه‌دار می‌سازد. این سلسله همچنان ادامه دارد و رو به رشد است.
آیه انفاق و وعده الهی به مؤمنان
این آیه‌ای که تلاوت کردم، در آن خداوند متعال می‌فرماید که کسانی که در راه خداوند مال خرج می‌کنند، مثالشان همانند دانه‌ای است که، چنان‌که ترجمه بیان شد، هفت خوشه برویاند و در هر خوشه صد دانه باشد، بلکه خداوند متعال بیش از آن نیز می‌افزاید. خداوند وعده فرموده است که من شما را که در راه من انفاق می‌کنید، بی‌اجر نخواهم گذاشت، بلکه قدرت دارم که قربانی شما را تا هفت‌صد برابر و حتی بیش از آن افزایش دهم. پس با این ارشاد، خداوند متعال در دل‌های مؤمنان این تحریک را پدید آورد که دل‌های خود را بگشایند و در راه خداوند خرج کنند، برای نشر دین خداوند انفاق نمایند، کاری که در این زمان بر عهده مسیح موعود و مهدی موعود علیه‌السلام نهاده شده بود و امروز بر عهده جماعت ایشان است. آنگاه خداوند متعال در اموال ما برکت خواهد نهاد، و ما هر سال این را می‌بینیم و من نیز همواره بیان می‌کنم. امسال نیز نمونه‌های فراوانی وجود دارد که چگونه خداوند دل‌های مردم را می‌گشاید و آنان در بسیاری از جاها بدون هیچ نگرانی از تنگدستی، پیوسته قربانی مالی می‌کنند، و سپس خداوند به آنان عطا می‌فرماید یا آرامش قلبی به آنان می‌بخشد، و آنان از این فداکاری شادمان می‌شوند، حتی اگر نتیجه فوری نبینند. پس از مدتی، همان آرزوهایی که به دلیل فداکاری مالی از آن گذشته بودند، برآورده می‌شود. خداوند متعال می‌فرماید که در این جهان نیز پاداش خواهد بود و در جهان دیگر نیز. بسیاری هستند که در همین جهان نیز پاداش می‌یابند، و پاداش جهان دیگر بی‌حساب است.
آراء مفسرین درباره آیه انفاق
بزرگان پیشین نیز همین تفسیر را از این آیه بیان کرده‌اند. مثلاً امام رازی در تفسیر خود نوشته است که خداوند متعال وعده داده است که مال را با افزونی بازگرداند. او می‌نویسد که خداوند متعال بر قدرت خود در زنده کردن و میراندن دلیل آورده است. اگر این قدرت الهی وجود نمی‌داشت، فرمان به انفاق استوار نمی‌بود، زیرا اگر پاداش‌دهنده و کیفر‌دهنده‌ای وجود نمی‌داشت، انفاق بیهوده می‌نمود. اگر جزا و سزا وجود نداشت، خداوند نمی‌فرمود که در راه من انفاق کنید، من به شما خواهم داد. معنای آن این است که تنها خداوند است که به انفاق‌کنندگان در راه خود پاداش می‌دهد و گناهکاران را در برابر آن کیفر می‌دهد. در این زمینه، او چنین نوشته است که به عبارت دیگر، گویا خداوند به انفاق‌کنندگان می‌فرماید: تو می‌دانی که من تو را آفریده‌ام و نعمت خود را بر تو کامل کرده‌ام، و از قدرت من بر پاداش و ثواب دادن آگاهی. پس باید این آگاهی تو را به انفاق مال ترغیب کند، زیرا تنها خداوند است که اندک را بسیار پاداش می‌دهد، و همین مثالِ بسیار را بیان کرده است که هر کس دانه‌ای بکارد، من برای او هفت خوشه می‌رویانم و در هر خوشه صد دانه است. سپس در بیان این آیه می‌نویسد: «ینفقون اموالهم فی سبیل الله» یعنی آنان در راه خداوند مال خود را خرج می‌کنند، و مقصود از «سبیل الله» دین است، یعنی در راه دین خداوند خرج می‌کنند.

بیان تحقق وعده انفاق در جماعت احمدیه
در جماعت احمدیه، ما همواره این مناظر را می‌بینیم که خداوند چگونه وعده و فرمان خود را تحقق می‌بخشد. حضرت مصلح موعود رضی‌الله‌تعالی‌عنه نیز در تفسیر این آیه فرموده‌اند که اگر شما اموال خود را برای کارهای دینی خرج کنید، همان‌گونه که خداوند از یک دانه هفت‌صد دانه می‌رویاند، به همان نسبت اموال شما را نیز افزایش خواهد داد، بلکه بیش از آن ترقی خواهد بخشید، چنان‌که در عبارت «والله یضاعف لمن یشاء» به آن اشاره شده است.
نمونه‌هایی از تاریخ و سیره صحابه در قربانی مالی
تاریخ گواه است که چنین نیز شد. حضرت ابوبکر رضی‌الله‌عنه هرچند قربانی‌های بزرگی کردند، اما خداوند متعال با بخشیدن مقام خلافت اول پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به ایشان، چنان پاداش عظیمی عطا فرمود که قربانی‌هایشان در برابر آن ناچیز می‌نماید. به همین‌گونه، حضرت عمر نیز بسیار بخشیدند، اما چه پاداش بزرگی یافتند. حضرت عثمان نیز هرچه کردند، در همین دنیا چندین میلیون برابر آن را یافتند. همچنین اگر به حال هر یک از صحابه بنگریم، همان رفتار خداوند را می‌بینیم. حضرت عبدالرحمن بن عوف را بنگرید، نوشته‌اند که هنگام وفات، سی میلیون روپیه نزد او بود، و در طول زندگی خود نیز صدها هزار روپیه خرج کرده بود.
برکات ترک دلبستگی به دنیا و اولیاء
به همین ترتیب، صحابه هنگامی که وطن خود را ترک کردند، وطن‌های بهتر یافتند؛ خواهر و برادران خود را ترک کردند، اما بهتر از آنان را یافتند؛ پدر و مادر خود را ترک کردند، اما پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم را یافتند که از پدر و مادر مهربان‌تر بودند. خلاصه اینکه کسی که در راه خداوند قربانی کند، هرگز از پاداش نیک محروم نمی‌ماند.
فضائل و برکات انفاق در احادیث و روایات اسلامی
در خطبه‌های گذشته، من دربارهٔ صحابهٔ بدری سخن می‌گفتم. در این روزها که سیرت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم از منظر غزوات بیان می‌شود، در آن نیز از نیکی‌های صحابه یاد می‌شود، از قربانی‌هایشان سخن به میان می‌آید. اکنون بنگرید که چگونه خداوند متعال آنان را پیوسته مشمول نعمت‌های خویش می‌ساخت، و ما از تاریخ می‌بینیم که خداوند آنان را برای نابودی وانگذاشت، بلکه آنان را به نعمت‌های بی‌شمار سرافراز فرمود. پس خداوند متعال در بسیاری از جاها دربارهٔ انفاق فرموده است. خداوند می‌فرماید: از اموال خود انفاق کنید، از آنچه دوست دارید انفاق کنید، من به شما پاداش خواهم داد، در اموالتان برای شما وسعت خواهم بخشید، و از فضل خویش شما را پیوسته بهره‌مند خواهم ساخت، و ما این بخشش‌های خداوند را همواره مشاهده می‌کنیم. امروز نیز هر احمدی که از دل به‌راستی اهل قربانی است، این را احساس می‌کند. آنان که قربانی می‌کنند، وقایع خود را نیز می‌نویسند. جای شگفت است که چگونه خداوند متعال به آنان توفیق قربانی عطا می‌کند و چگونه ایمانشان را استوار می‌سازد. من نیز برخی مثال‌ها را بیان خواهم کرد، ولی پیش از آن چند نکتهٔ علمی و تاریخی را نیز از احادیث نقل می‌کنم. حضرت مصلح موعود رضی‌الله‌عنه، سخنی از حضرت مسیح علیه‌السلام را تفسیر فرموده‌اند که در آن ایشان فرموده‌اند که:
تأکید انبیاء و اولیاء بر ذخیره کردن مال در آخرت
برای خود در آسمان مالی ذخیره کنید، جایی که نه کِرم آن را می‌خورد، نه زنگ آن را می‌پوساند، و نه دزدان در آن رخنه کرده و می‌دزدند. این تعلیم مسیح علیه‌السلام است که در انجیل آمده، اما قرآن کریم می‌فرماید: اگر شما مال خود را در خزانهٔ خداوند متعال ذخیره کنید، نه تنها کسی آن را نخواهد دزدید، بلکه دست‌کم در برابر هر یک، هفت‌صد برابر خواهید یافت، و برای افزونی آن هیچ حد و مرزی نیست. سپس حضرت مسیح می‌فرماید که در آنجا غله را هیچ کرمی نمی‌خورد، ولی قرآن کریم می‌فرماید که آن نه تنها از کرم محفوظ می‌ماند، بلکه هفت‌صد برابر بازگردانده می‌شود. بی‌گمان خداوند متعال به یاری هیچ انسانی نیازمند نیست، ولی از روی رحمت بر بندگانش، اگر به آنان فرصتی برای انجام کاری می‌دهد، از آن طریق می‌خواهد درجاتشان را بالا ببرد، و در همین دنیا نیز می‌تواند عملاً آن را هفت‌صد برابر بیفزاید، ولی پاداش آن نیکی‌ها را در جهان دیگر چندین برابر بیشتر عطا خواهد کرد. پس وعدهٔ خداوند متعال این است که او هفت‌صد برابر می‌افزاید، نه تنها برای این دنیا، بلکه در این دنیا و در جهان دیگر پیوسته افزایش می‌دهد.
تحلیل حضرت خلیفة‌المسیح الاول درباره فضیلت فداکاری مالی
تفسیر این معنا را حضرت خلیفة‌المسیح الاول رحمه‌الله‌تعالی نیز در جایی بیان فرموده‌اند. ایشان می‌فرمایند: خوب به یاد داشته باشید که پیامبران وقتی برای اعانه درخواست می‌کنند، برای خود نمی‌خواهند، بلکه برای آنانی است که اعانه می‌دهند تا چیزی به آنان برسد. یعنی آنان که اعانه می‌دهند و قربانی می‌کنند، برای منفعت خودشان است که گفته می‌شود اعانه دهید تا خداوند بر شما فضل فرماید و اموالتان را بیفزاید. حضرت خلیفة‌المسیح الاول فرمودند: در پیشگاه خداوند متعال راه‌های بسیاری برای بخشش وجود دارد، و این نیز یکی از آن راه‌هاست که در آغاز سوره، یعنی در سورهٔ بقره، در آیهٔ «مِمّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ» ذکر شده است. سپس آیهٔ «آتَى الْمالَ عَلى‌ حُبِّهِ» نیز در سورهٔ بقره آمده است. و در همان بخش نیز آیهٔ «أَنْفِقُوا مِمّا رَزَقْناكُمْ» ذکر شده که آن نیز از سورهٔ بقره است. سپس فرمودند: اکنون مسألهٔ انفاق فی سبیل‌الله به‌روشنی بیان می‌شود. در انجیل جمله‌ای است که می‌گوید: هر که از تو بخواهد، به او بده. اما بنگرید که قرآن مجید این مضمون را در پنج رکوع به پایان رسانده و با تفصیل فراوان بیان کرده است. نخستین پرسش این است که به چه کسی و چرا باید داد؟ پاسخ آن چنین است که برای اعلای کلمهٔ خدا باید انفاق کرد. مثال آن چنین است که کسی دانه‌ای در زمین می‌کارد، مثلاً دانهٔ ارزن، سپس از آن چندین خوشه می‌روید. سپس می‌فرمایند: «وَاللهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ» و خداوند برای هر که بخواهد، بیش از آن نیز می‌افزاید. یعنی در برخی موارد در برابر یکی، ده برابر، و در برخی موارد در برابر یکی، هفت‌صد برابر پاداش داده می‌شود. این تفاوت بر حسب نیاز، زمان و موقعیت است. مثلاً شخصی در کنار رودخانه است، فصل سرماست و باران می‌بارد، در چنین حالتی اگر کسی از او آب بخواهد و او لیوانی آب دهد، در حالی که آب در همه‌جا فراوان است، این کار چندان بزرگ نیست. اما اگر کسی در بیابان، در نیمروز، از شدت تشنگی در حال جان دادن باشد و دیگری به او آب دهد، در حالی که از تب سوزان رنج می‌برد، این نیکی عظیمی است. پس بر اساس چنین تفاوت‌هایی، خداوند متعال در پاداش‌ها تفاوت قرار داده است. در جایی قربانی به‌سبب ضرورت بسیار بزرگ است و نیاز نیز بیشتر است، از این‌رو پاداش آن را خداوند متعال هفت‌صد برابر یا بیش از آن می‌افزاید، و در جایی قربانی چندان بزرگ نیست، ولی به‌هرحال نیاز به قربانی وجود دارد، در آنجا نیز خداوند پاداش را خالی نمی‌گذارد، بلکه دو برابر یا ده برابر پاداش می‌دهد.
نمونه سلوک اولیاء و ارتباط آنان با خداوند
این مثال‌ها را حضرت خلیفة‌المسیح الاول دربارهٔ انفاق مال بیان فرموده‌اند. در همین زمینه، ایشان مثال دیگری نیز از واقعه‌ای دربارهٔ حضرت رابعه بصری نقل کرده‌اند که روزی در خانه نشسته بودند که مهمانانی آمدند و در خانه جز دو قرص نان چیزی برای خوردن نبود. ایشان به خدمتکار خود فرمودند: این دو قرص نان را در راه خدا صدقه بده. خدمتکار گفت: این چه سخنی است؟ در خانه مهمان آمده و شما می‌فرمایید همین اندک نان را نیز میان فقرا تقسیم کن! اندکی بعد صدایی از بیرون آمد، زنی خبر داد که زنی ثروتمند از همسایگان غذایی فرستاده است. وقتی غذا رسید، حضرت رابعه بصری آن را شمردند، در آن هجده قرص نان بود. حضرت رابعه بصری ارتباطی قوی با خداوند متعال و ایمانی راسخ به او داشتند که یقین داشتند خداوند وعدهٔ خود را تحقق خواهد بخشید. ایشان گفتند: من دو قرص نان داده‌ام، پس باید بیش از آن بازگردد، دست‌کم دو برابر یا ده برابر. سپس فرمودند: این هجده قرص نان برای من نیست، بیست مهمان دارم، پس باید بیست قرص نان از جانب خداوند برسد، این برای من نیست. فرمودند: این را نمی‌پذیرم، بازگردان. خدمتکار گفت: بپذیرید، خداوند نعمتی فرستاده است. ولی ایشان فرمودند: نه، این برای من فرستاده نشده است. در همین هنگام همان زن ثروتمند همسایه صدا زد و به آن زن یا خدمتکار گفت: کجا رفتی؟ من برای رابعه بصری غذای دیگری نیز آماده کرده‌ام. وقتی آن رسید، در آن بیست قرص نان بود. بدین‌گونه این بزرگان به خداوند ایمان داشتند و خداوند نیز ایمان آنان را تحقق می‌بخشید.
نیت، اخلاص و توجه به رضایت الهی در انفاق
در همین زمینه حضرت خلیفة‌المسیح الاول این نکته را بیان فرموده‌اند که چرا باید در راه خدا انفاق کرد. فرمودند: نخست آنکه تنها برای جلب رضای خداوند، یعنی ابتغاء مرضات‌الله، انفاق کنید، نه برای منت نهادن، بلکه برای کسب رضای خداوند. خداوند متعال بر ما نعمت‌های بی‌شمار ارزانی داشته است، پس انفاق کنید، و نیز برای دین خدا انفاق کنید، زیرا برای دین خدا انفاق کردن ضروری است. چگونه انفاق کنید؟ برای جلب رضای خداوند، چنان‌که ذکر شد، نه برای منت نهادن. هیچ‌کس که قربانی کرده است، بر جماعت منت ندارد، بلکه این فضل خداوند است که وقتی شما با نیت پاک در راه او انفاق می‌کنید، او آن را چندین برابر می‌افزاید. حضرت مسیح موعود علیه‌السلام می‌فرمایند:
برکات فزونی مالی و حقیقت صدقه از دیدگاه حضرت مسیح موعود
خداوند در اموال کسانی که در راه او انفاق می‌کنند، چنان برکت می‌دهد که گویی دانه‌ای کاشته می‌شود، در حالی که تنها یک دانه است، ولی خداوند از آن هفت خوشه می‌رویاند و در هر خوشه صد دانه پدید می‌آورد. یعنی افزودن بر اصل چیز، این اصل کلی است که افزودن بر اصل چیز در قدرت خداوند است، و در حقیقت ما همه از همین قدرت خداوند زنده‌ایم، و اگر خداوند بر افزودن چیزی قادر نمی‌بود، تمام جهان نابود می‌شد و هیچ جانداری بر روی زمین باقی نمی‌ماند. حضرت مسیح موعود علیه‌السلام نوشته‌اند: در تعبیر رؤیا، مال به معنی جگر است. اگر کسی در خواب ببیند که مال دارد، معنایش جگر است، و اگر ببیند که جگرش بیرون آورده شده، معنایش این است که مالش را داده است. از این‌رو صدقه دادن به‌منزلهٔ جان دادن است، یعنی قربانی مالی اهمیت فراوان دارد. انسان هنگام صدقه دادن چه اندازه صدق و ثبات نشان می‌دهد، و حقیقت این است که تنها گفتار و سخن کافی نیست، تا زمانی که چیزی را در عمل نشان ندهد. صدقه را از این‌رو صدقه می‌گویند که نشانه‌ای بر صادقان می‌نهد تا صداقت ایمانشان آشکار شود. در حدیث آمده است که پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمودند: آیا شما را از کسی که از همهٔ سخاوتمندان سخاوتمندتر است آگاه نسازم؟ مردم عرض کردند: چرا نه، ای رسول خدا. پس ایشان صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمودند: خداوند متعال از همهٔ سخاوتمندان سخاوتمندتر است. سپس دربارهٔ خود فرمودند: من در میان همهٔ انسان‌ها از همه سخاوتمندترم. سپس ایشان صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به نماز، روزه و قربانی مالی نیز متوجه نمودند. در روایتی آمده است که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمودند: نماز، روزه و ذکر، مالی را که در راه خداوند متعال انفاق می‌شود، هفت‌صد برابر می‌افزاید.
لازمه قربانی: ارتقا عبادت‌ها و پرهیز از خودبینی
پس این راهنمایی برای آن کسانی است که قربانی‌های مالی تقدیم کرده‌اند که باید معیار عبادت‌های خود را نیز بالا ببرند. نباید تنها با انجام قربانی مالی چنین گمان کنند که کار بسیار کرده‌اند، بلکه باید سطح عبادت‌های خود را نیز افزایش دهند و آن را برتر سازند. نباید پس از قربانی مالی چنین تصور کنند که از عبادت‌ها فارغ شده‌اند. پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمودند که نماز و روزه نیز همراه با قربانی‌های مالی ضروری است، چنان‌که از حدیث نقل کردم، و همین امور هستند که انسان را به قرب خداوند متعال نزدیک می‌سازند، و آنگاه خداوند مهربان شده، اموال شما را پیوسته افزایش می‌دهد. بسیاری از مردم قربانی می‌کنند، و در این زمان نیز نمونه‌های فراوانی نزد ما می‌رسد که وقتی نیاز پیش می‌آید، با وجود تنگدستی در راه خداوند خرج می‌کنند و با این امید که خرج کردن در راه خداوند موجب رضای او خواهد شد، و این قربانی ما هرگز ضایع نخواهد شد، و خداوند آن را ضایع نخواهد کرد، و در حقیقت خداوند آن را ضایع نمی‌کند. پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم در حدیثی فرمودند که روایت است مردی نزد ایشان آمد و گفت: یا رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم، از نظر ثواب بزرگ‌ترین صدقه کدام است؟ پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمودند: بزرگ‌ترین صدقه آن است که در حالی صدقه دهی که تندرست باشی، به مال نیاز داشته باشی، حرص و تمایل به آن داشته باشی، از فقر بترسی و خواهان رفاه باشی، در آن هنگام در صدقه و خیرات تأخیر مکن. یعنی در حالی که تمایلات و خواسته‌های دنیوی داری، باز هم صدقه بده و در راه خداوند خرج کن. فرمودند: مبادا چنین شود که جانت به گلو برسد، و آنگاه که در آستانه مرگ باشی، بگویی فلان مقدار به فلان کس بدهید و فلان مقدار به دیگری بدهید. فرمودند: آن مال دیگر از آنِ تو نیست، بلکه از آنِ همان کسانی است که به آنان خواهد رسید، و آن مال به هر حال به ورثه خواهد رسید. پس فرمودند: خرج کردن در راه خداوند در حالی که سالم و نیازمند باشی، همان قربانی حقیقی است. اگر چنین کنی، آنگاه خداوند در این دنیا نیز تو را فزونی خواهد داد و در جهان دیگر نیز برکت خواهد بخشید. نمونه‌های بزرگان نیز همین‌گونه بوده است، در جماعت ما نیز چنین بوده که آنان در خرج کردن مال خود در راه خداوند حساب نمی‌کردند، بلکه بی‌دریغ خرج می‌نمودند. همچنین در زمان پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نمونه‌هایی از صحابه می‌یابیم. روایت است که پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم روزی به خواهر زن خود حضرت اسماء بنت ابی‌بکر رضی‌الله‌تعالی‌عنها نصیحت فرمودند که در راه خداوند خرج را با شمارش و حسابگری انجام مده، وگرنه خداوند نیز به تو به همان اندازه محدود عطا خواهد کرد. پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمودند: دهانه کیسه پول خود را از روی بخل نبند، یعنی جایی که پول نهاده‌ای، آن را از روی خساست محکم مسدود مکن، وگرنه همان دهانه بسته خواهد ماند و دیگر مالی در آن داخل نخواهد شد. پس فرمودند: اگر مال خرج شود، باز هم خواهد آمد، اگر در راه خداوند خرج کنی، پس با دلی باز خرج کن.
نمونه‌های فداکاری خلیفه اول و وفای حضرت مسیح موعود
در جماعت، از حضرت خلیفة‌المسیح الاول نمونه‌هایی می‌بینیم، نخست در زمان حضرت مسیح موعود علیه‌السلام که حضرت خلیفة‌المسیح الاول قربانی‌های فراوانی می‌کردند. در زمان حضرت مسیح موعود علیه‌السلام برای انجام مأموریت ایشان و یاری رساندن به آن حضرت، هزینه‌های بی‌شماری می‌نمودند. چنان‌که حضرت مسیح موعود علیه‌الصلوة‌والسلام خود در جایی به این امر اشاره فرموده‌اند. ایشان می‌فرمایند که اگر من اجازه می‌دادم، او همه چیز را می‌داد، یعنی حضرت مولانا نورالدین خلیفة‌المسیح الاول همه دارایی خود را در این راه فدا می‌کرد و همان‌گونه که در رفاقت روحانی حق همراهی را ادا می‌کرد، در رفاقت جسمانی و حضور دائم نیز حق صحبت را ادا می‌نمود. من اجازه ندادم، وگرنه همه چیز را می‌داد. ایشان نوشته‌اند: چند سطر از برخی نامه‌های او را به عنوان نمونه نقل می‌کنم. حضرت خلیفة‌المسیح الاول، حضرت مولانا نورالدین، به حضرت مسیح موعود علیه‌السلام نوشتند که من در راه شما قربانم. هرچه دارم از آنِ من نیست، بلکه از آنِ شماست. ای پیر و مرشد من، با نهایت راستی عرض می‌کنم که اگر تمام مال و ثروت من در راه نشر دین خرج شود، به مقصود خود رسیده‌ام. پس ببینید همان‌گونه که خداوند متعال به پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ابوبکر، عمر، عثمان و دیگر فداکار عطا فرمود که قربانی‌های مالی کردند، در این زمان نیز به سبب پیروی حضرت مسیح موعود علیه‌الصلوة‌والسلام از سرور خود، خداوند متعال غلامانی به او عطا فرمود که آماده بودند هر چیز خود را قربان کنند و نمونه ابوبکر صدیق رضی‌الله‌تعالی‌عنه را نشان دادند. حضرت مسیح موعود علیه‌السلام می‌فرمایند: این وعده‌ها نیز از جانب خداوند متعال است که هر کس برای خداوند بدهد، من چندین برابر به او برکت خواهم داد. در همین دنیا نیز بسیار چیزها به او خواهد رسید و پس از مرگ، پاداش آخرت را نیز خواهد دید که چه اندازه آسایش نصیبش می‌شود.
تأکید مسیح موعود بر ضرورت همدلی و قربانی برای پیشبرد دین
حضرت مسیح موعود علیه‌السلام می‌فرمایند: اگر در این زمان همه شما را به این امر متوجه می‌کنم که برای پیشرفت اسلام اموال خود را خرج کنید، در نتیجه آن، برکت در این دنیا نیز حاصل می‌شود و در آخرت نیز، و این تنها گفتار نیست، بلکه امروز نیز آن را مشاهده می‌کنیم. این سخن تنها مربوط به زمان حضرت مسیح موعود علیه‌السلام نیست، بلکه امروز نیز بسیاری از وقایع نزد من می‌رسند که نشان می‌دهند چگونه خداوند متعال پس از انفاق در راه او، در اموال ما برکت عطا می‌فرماید، مشکلات زندگی ما را برطرف می‌سازد و ایمان ما را استوار می‌کند. چند نمونه از این وقایع را نیز ذکر می‌کنم.
نمونه‌های معاصر از آثار و برکات قربانی مالی
آقای مبلغ از آلبانی می‌نویسند که یکی از دوستان آلبانیایی، آقای بلال یوسف، مردی بسیار ساده‌دل و فقیر است. در آنجا جلسه‌ای برگزار می‌شد، و او برای رضای خداوند بدون هیچ مزد و پاداشی، به مدت یک هفته، هر روز از ساعت هشت صبح تا چهار بعدازظهر در کارهای جلسه سالانه خدمت کرد. بسیاری از داوطلبان ما در جلسات سالانه سراسر جهان چنین خدمت می‌کنند، اما برخی با وجود نیاز مالی، باز هم وقت خود را داوطلبانه می‌دهند. برخی نیاز مالی ندارند و گذران زندگی‌شان می‌گذرد. به هر حال، می‌گویند او تا ساعت چهار بعدازظهر کار می‌کرد و سپس به شغل خود می‌رفت. روزی پاکتی آورد که در آن هفتاد و پنج یورو برای اعانه تحریک جدید بود. آلبانی کشوری فقیر در اروپای شرقی است. آقای مربی می‌نویسند که او گفت: چند روز است که این مبلغ را برای اعانه جمع کرده‌ام، و بر روی پاکت به زبان آلبانیایی نوشته بود: «با نهایت اطمینان‌ خاطر به خدمت جماعت تقدیم می‌شود». شاید این مبلغ برای دیگران اندک به نظر آید، تنها هفتاد و پنج یورو، اما آقای مربی می‌نویسند که این پانزده درصد از حقوق او بود، در حالی که باید اجاره خانه و دیگر هزینه‌ها را نیز می‌پرداخت. دنیاپرستان ممکن است بگویند که با هفتاد و پنج یورو چگونه می‌توان اسلام را گسترش داد، یا با چند یورو چگونه می‌توان چنین کرد، در حالی که سازمان‌ها و دولت‌های مخالف اسلام میلیاردها پوند خرج می‌کنند تا علیه اسلام فعالیت کنند. اما خداوند متعال در نتیجه همین قربانی کوچک او چنان فضل می‌فرماید که جماعت احمدیه با همین قربانی‌ها مأموریت‌های خود را برپا می‌دارد. نه تنها این یک نفر که هفتاد و پنج یورو داده، بلکه افراد بسیاری هستند که کمتر از آن داده‌اند، و جماعت احمدیه به فضل خداوند متعال با همین مبالغ اندک در سراسر جهان کارهای خود را انجام می‌دهد و در نشر اسلام فعالیت می‌کند. پیشرفت‌هایی که در جهان حاصل می‌شود، بسیار بیش از آن است که آنان با میلیاردها دلار خرج کردن به دست می‌آورند. همچنین در برخی کشورهای فقیرتر نیز صحنه‌های قربانی دیده می‌شود، همانند آغاز اسلام یا زمانی که حضرت مسیح موعود علیه‌السلام مردم را به قربانی‌های مالی فراخواندند، یا هنگامی که حضرت مصلح موعود رضی‌الله‌تعالی‌عنه صندوق تحریک جدید را اعلام فرمودند و گفتند: امروز دشمن کاملاً آماده است تا بر ما حمله کند، پس در راه خدا انفاق کنید. و مردم قربانی کردند. زنان فقیر مرغ‌ها و تخم‌مرغ‌های خود را فروختند و اعانه دادند. قربانی‌های اندک اما پرارزش بود. در آن زمان حضرت مصلح موعود فرمودند که در هند در سه سال بیست و هفت هزار روپیه جمع کنید، اما جماعت با قربانی خود تنها در یک سال صد هزار روپیه جمع کرد. امروز نیز صحنه‌های قربانی از سوی کشورهای فقیر دیده می‌شود.
در اندونزی یکی از اعضا، آقای جاوی مظفر، می‌گویند که همسرشان نقل کردند زنی سالخورده از جماعت نزد ایشان آمد و چند بسته چوب با نیت فروش آورد تا آنان آن را بخرند. می‌گویند ما نیازی به چوب نداشتیم زیرا قبلاً خریده بودیم. در شهرهای کوچک یا روستاها در کشورهای فقیر که هنوز کاملاً توسعه نیافته‌اند، گاهی مردم فقیر چوب می‌سوزانند، زیرا گاز در آنجا وجود ندارد یا شاید از اجاق‌های نفتی استفاده می‌کنند، اما به هر حال چوب نیز مصرف می‌شود. می‌گویند چون ما از وسایل دیگر استفاده می‌کردیم، گفتیم به چوب زیاد نیاز نداریم، اما چون آن زن سالخورده بیچاره بسته‌های چوب را بر سر خود حمل کرده بود، همسرم از روی ترحم چوب‌ها را خرید. ارزش روپیه اندونزی بسیار پایین است و معمولاً صحبت از میلیون‌ها می‌شود، بنابراین آن بسته چوب را به مبلغ یک‌صد هزار روپیه خرید که معادل چند روپیه پاکستانی بیش‌تر نمی‌شود. به هر حال وقتی خرید انجام شد و خواستند پول را بدهند، آن زن سالخورده گفت: من این چوب‌ها را برای گرفتن پول و خرج خودم نیاورده‌ام، بلکه این را برای پرداخت اعانه‌ی صندوق تحریک جدید آورده‌ام. این مبلغ را از طرف من در اعانه‌ی صندوق تحریک جدید محسوب کنید. همسر ایشان که از عهده‌داران سازمان لجنۀ اماءالله بودند، تمام مبلغ را همان‌جا به آن خانم پیر پرداخت کرد اما او حتی یک روپیه هم برای خود برنداشت.
به همین ترتیب، یکی از اعضای اندونزی به نام خانم سسیلین تعریف می‌کنند که چند سال پیش وضعیت مالی‌شان بسیار بد بود. یک کودک هفت‌ساله داشتند و باردارِ کودک دوم بودند. همان روزی که کودک دوم به دنیا آمد، عید نیز نزدیک بود و مبلغ وعدۀ اعانه‌ی تحریک جدیدشان که یک میلیون و دویست هزار روپیه بود، هنوز باقی مانده بود. همان‌طور که گفته شد، ارزش روپیه در آنجا بسیار پایین است، اما همان روحیه‌ای که در بزرگان پیشین دیده می‌شد، در اینجا نیز مشاهده می‌شود. می‌گوید وعدۀ ما یک میلیون و دویست هزار روپیه بود و می‌خواستیم اعانه‌ی صندوق تحریک جدید را بپردازیم و به خلیفة‌المسیح برای دعا بنویسیم. تمام تلاش خود را کردیم تا هرطور شده این اعانه پرداخت شود، اما به دلیل فقر، این امر دشوار به نظر می‌رسید. می‌گوید حساب بانکی کوچکی داشتم، وقتی نگاه کردم دیدم یک میلیون و دویست و پنجاه هزار روپیه در آن موجود است. اگر تمام آن را می‌دادیم، دیگر چیزی برایمان باقی نمی‌ماند، اما تصمیم گرفتیم یک میلیون و دویست هزار روپیه را از طرف خود، همسر و فرزند بزرگ پرداخت کنیم و پنجاه‌هزار روپیه باقی‌مانده را از طرف نوزاد بدهیم. این‌گونه تمام مبلغ پرداخت شد و هیچ چیز برایمان باقی نماند. می‌گوید اما هیچ اندوهی احساس نکردیم، بلکه در دل خوشحال بودیم که وعدۀ خود را ادا کردیم و نوزاد تازه‌متولدشده‌مان را نیز در آن شریک کردیم. می‌گوید خداوند متعال چه فضل بزرگی کرد که تنها یک هفته بعد، درآمدی به مبلغ دوازده میلیون روپیه نصیبمان شد و با دیدن این امر یقین پیدا کردیم که خداوند وعدۀ خود را که ده‌برابر بازمی‌گرداند، واقعاً به این صورت تحقق بخشید. خداوند فوراً وعدۀ خود را وفا کرد.
نمونه‌ای از غنا و آفریقا و سایر کشورها
به همین ترتیب، مبلغ غنا می‌نویسد که وقتی از خطبه‌های خلیفة‌المسیح وقایع ایمان‌آفرین برای مردم بازگو شد، یکی از اعضای آفریقایی غنایی هرچه مبلغی را که در جیب داشت، در راه خداوند متعال داد. اما می‌گوید به محض خروج از مسجد، دو تماس تلفنی دریافت کرد که مسیر زندگی‌اش را تغییر دادند؛ دو مشتری احتمالی با او تماس گرفتند و فرصت‌های شغلی یا تجاری بسیار جذابی پیشنهاد کردند که از آن، بیست برابر مبلغی که داده بود، سود به دست آورد. این واقعه خارق‌العاده یادآور عظیمی است از اینکه خداوند متعال چگونه کسانی را که در راه او قربانی می‌کنند، فوراً و به‌گونه‌ای بی‌نظیر پاداش می‌دهد. این واقعه نیز موجب افزایش ایمان او شد.
همچنین، همسر یکی از معلمان در کنیا می‌نویسد که هنگام انتظار برای تولد نخستین فرزندشان، مشکلات بسیاری پیش آمد و بسیار نگران بودند. پزشکان نیز نگرانی خود را ابراز می‌کردند. می‌گوید تمام وضعیت را برای شوهرم بازگو کردم و گفتم این موضوع مرا نگران کرده است. او گفت در بارگاه خداوند متعال دعا کن و تنها او پناه ماست. در نهایت گفت تنها قربانی فوری که می‌توانیم انجام دهیم این است که چون سال مالی صندوق تحریک جدید در حال پایان است، باقی‌ماندۀ اعانه‌ی تحریک جدید را بپرداز و کار را به خدا واگذار کن، خداوند فضل خواهد کرد. چه حالت ایمانی شگفت‌انگیزی دارند این مردم! می‌گوید من چنین کردم. چند روز بعد در خواب دیدم که حضرت مسیح موعود علیه‌السلام تشریف آورده‌اند. ایشان کت سیاه بر تن داشتند، عمامه‌ای بر سر و عصایی در دست. به من فرمودند: نگران نباش، تولد فرزندت به خیر و سلامت خواهد بود، اما از پهلویت خواهد بود. چنان‌که فرزندشان به دنیا آمد، اما از طریق عمل جراحی که از یک سمت شکم انجام شد و هیچ‌گونه عارضه‌ای پیش نیامد. او می‌گوید یقین دارد که این همه فضل خداوند متعال بود که به سبب قربانی‌شان عطا شد و خداوند برکت بخشید، وگرنه در دوران بارداری پزشکان نگرانی‌های بسیاری ابراز کرده بودند. بدین‌گونه خداوند متعال حتی ایمان احمدیان دوردست را نیز تقویت می‌کند و در عین حال حقانیت حضرت مسیح موعود علیه‌السلام را نیز به نمایش می‌گذارد.
هدایت و اثرات هدایت الهی بر تازه‌بیعت‌کنندگان
سرمبلغ گینه کوناکری می‌نویسد که من از خطبه‌های خلیفة‌المسیح وقایع ایمان‌افزا را بازگو می‌کردم و به این نکته متوجه می‌نمودم که باید اعانه‌ها را پرداخت و در فداکاری مالی پیش رفت، و همچنین به همه یادآوری کردم که چون سال صندوق تحریک جدید در حال پایان است و بودجه کامل نشده، باید آن را تکمیل کرد. همان شب مردی به مرکز تبلیغ آمد و گفت این پاکت را آقای محمدالحسن قوبی یا یعقوبی فرستاده‌اند. وقتی پاکت باز شد، در آن سیصد یورو بود که در پول محلی حدود سه میلیون فرانک یا بیشتر می‌شد. به آقای قوبی تلفن زدند و پرسیدند آیا شما این پاکت را فرستاده‌اید و علت را جویا شدند. او گفت در خطبه جمعه شنیدم که مبلغ مورد نظر امسال هنوز جمع‌آوری نشده است، پس از نماز جمعه وقتی به دفترم رسیدم، همین مبلغ در کشوی میزم بود و در کنار آن فهرست بلندی از مخارجی که باید با این پول پرداخت می‌شد. من فهرست مخارج را در سطل زباله انداختم و این مبلغ را برای اعانه‌ی تحریک جدید فرستادم. ایشان پیش‌تر نیز اعانه‌ی تحریک جدید خود را پرداخت کرده بودند و مبلغ خوبی داده بودند. پس در آفریقا نیز وقایع عجیب و شگفت‌انگیز فداکاری‌ مردم وجود دارد. بی‌تردید خود خداوند متعال این حالت ایمان را در دل‌هایشان پدید می‌آورد، وگرنه انسان به‌تنهایی قادر به چنین کاری نیست. آنان این تجربه‌ها را دارند که خداوند چگونه چند برابر بازمی‌گرداند، و به همین سبب است که باز هم قربانی می‌کنند. وقایع بسیارند و بیان همۀ آن‌ها دشوار است؛ برخی را که انتخاب کرده‌ام نیز نمی‌توانم همه را بازگو کنم، اما چند نمونه دیگر را نیز ذکر می‌کنم.
نمونه‌هایی از کشورهای دیگر درباره رزق و فضل الهی
بازرس صندوق تحریک جدید هند از ایالت تلنگانه درباره شخصی از حیدرآباد می‌نویسد که وعدۀ او هفت‌هزار روپیه بود، اما به دلیل از دست دادن شغل نتوانست پرداخت کند. برای سال بعد وعدۀ ده‌هزار روپیه نوشت. به او گفته شد که وعدۀ سال گذشته را که ادا نکردی، چگونه وعدۀ بیشتری برای سال آینده می‌دهی؟ او پاسخ داد: خداوند متعال خود ترتیب آن را خواهد داد، یقین دارم زیرا به خاطر خدا می‌دهم. چند روز بعد شغلی بهتر از پیش یافت و اعانه‌ی دو سال گذشته را پرداخت کرد و در سال مالی جدید وعدۀ خود را از هفت‌هزار به سی‌هزار افزایش داد و آن را نیز پرداخت کرد. بدین‌گونه خداوند متعال حسن‌ظن او را پاداش داد.
همچنین مثالی دیگر از اندونزی است. وقایع عجیبی رخ می‌دهد که تصادفی نیستند، زیرا کسانی که آن را تجربه می‌کنند، از پس‌زمینه و شرایط قربانی خود آگاه‌اند و می‌دانند در چه وضعی تصمیم به قربانی گرفته‌اند و سپس چگونه قدرت خداوند را مشاهده کرده‌اند. به هر حال، می‌نویسد یکی از دوستان احمدی بسیار مخلص به نام بهادر جان مدتی پیش برای ادامه کار خود از یک شرکت تاکسی، خودرویی خرید تا با آن کار کند. می‌گوید پس از خرید خودرو برای ثبت آن به دفتر پلیس راهنمایی و رانندگی رفتم، اما گفتند دادگاه دستور داده است که ثبت این خودرو ممنوع است. می‌گوید هنگام خرید همه چیز را بررسی کرده بودم و همه چیز قانونی بود، اما بعداً فهمیدم که شرکت تاکسی بدهکار بوده و دادگاه فروش خودروهای آن را ممنوع کرده است. در آن زمان شرکت سی‌وپنج خودرو داشت که همگی توقیف شده بودند. صاحبان پیشین شرکت به من گفتند که ما در دادگاه پرونده‌ای داریم و تا صدور حکم صبر کن، ان‌شاءالله خودرو به تو خواهد رسید. گفتم بسیار خوب. در آن زمان اعانه‌ی تحریک جدیدم واجب‌الادا بود. با خود گفتم ابتدا اعانه‌ی خود را بپردازم تا مبادا درگیر این نگرانی دنیوی شوم و اعانه‌ی من باقی بماند. پس فوراً اعانه‌ی تحریک جدید و وقف جدید را پرداخت کردم. چند روز بعد در وب‌سایت همان شرکت بررسی کردم و با شگفتی دیدم که ممنوعیت از روی خودروی من برداشته شده است. باورم نمی‌شد و فکر کردم شاید اشتباه کرده‌ام، پس نزد بازرس رفتم و او بررسی کرد و گفت از میان سی‌وپنج خودرو، تنها از یکی ممنوعیت برداشته شده و رفع توقیف بقیه منوط به حکم دادگاه است، و آن خودرو همان بود که من خریده بودم. به فضل خداوند، در نتیجه خرج کردن در راه او، این فضل نصیبم شد که فوراً خداوند متعال مرا پاداشی بزرگ عطا کرد. می‌گوید این فضل‌های خداوند را با چشمان خود دیدم که چگونه خداوند احمدیان را مورد عنایت قرار می‌دهد.
سپس، جناب مبلغ از کشور مالی منطقه سکاسو می‌نویسند که خداوند متعال به طرز عجیبی تربیت تازه‌بیعت‌کنندگان را انجام می‌دهد و آنان را به سوی فداکاری مالی مایل می‌سازد. یکی از تازه‌بیعت‌کنندگان شهر، آقای موسیٰ، با مبلغ یک میلیون فرانک سیفا آمدند و عرض کردند که از این مبلغ، پانصد هزار فرانک مربوط به سهم ملک خانه‌شان است، چهارصد هزار فرانک برای اعانه‌ی وصیت و صد هزار فرانک برای صندوق‌های تحریک جدید و وقف جدید کسر شود. وقتی از ایشان دربارۀ علت این تقسیم‌بندی پرسیده شد، گفتند که از مدت طولانی برای پروژه‌های دنیوی مختلف پول جمع می‌کردند و تمام توجه و دعایشان نیز برای به‌دست آوردن همان پروژه‌ها بود. اما می‌گویند: دیشب پس از ادای نماز تهجد، وقتی دراز کشیده بودم، در خواب دیدم که سه شخص با لباس سفید نزد من آمدند. نخستین نفر از آنان با من سخن گفت و گفت: تو با اینکه احمدی هستی، تمام توجهت را به دنیا معطوف کرده‌ای. ببین چگونه خداوند متعال تربیت می‌فرماید. بهتر است که بیشتر به فکر آخرت باشی. سپس نفر دوم به او گفت: تو هنوز سهم ملک خانه‌ات را ادا نکرده‌ای، پس سهم ملک خانه‌ات را ادا کن. پس از آن، نفر سوم با او سخن گفت و گفت: در حساب تو چهار میلیون فرانک موجود است، وصیت آن را نیز فوراً ادا کن. بنابراین، به عنوان یک احمدی، برای من دیگر جایز نیست که پس از این راهنمایی از سوی خداوند متعال، این مبلغ را برای هدف دیگری استفاده کنم. شما این مبلغ را در صندوق‌های مختلف اعانه کسر کنید. دیدن چنین وقایعی نه تنها ایمان این افراد را استوار می‌سازد، بلکه ایمان احمدیان قدیمی ما را نیز تقویت می‌کند. و ما نیز باید بیندیشیم که چگونه خداوند متعال این افراد را هدایت می‌فرماید. معاندان احمدیه می‌گویند این ادعا[ی مهدویت و مسیحیت] دروغ است، این پیامبر دروغین است، این تبلیغ دروغین است، این فقط دکان است؛ اما خداوند متعال به این شیوه کسانی را هدایت می‌فرماید که در مناطق دوردست نشسته‌اند، کسانی که تازه بیعت کرده‌اند و عضو نظام وصیت هم شده‌اند و حتی شاید هرگز خلیفه وقت را ندیده یا ملاقات نکرده‌اند، جز از طریق ام‌تی‌ای شاید هنوز کاملاً ادبیات جماعت را نخوانده باشند، بسیاری از آنان نخوانده‌اند، اما اصول اساسی را البته خوانده‌اند. با این حال، خداوند متعال ایمان آنان را چنان استوار می‌سازد که وقتی قربانی می‌کنند، خداوند قربانی‌هایشان را می‌پذیرد و سپس آنان را هدایت نیز می‌فرماید. وقایع بسیاری دیگر نیز هستند که فعلاً از ذکرشان صرف‌نظر می‌کنم. این فهرست طولانی است.
ذکر نتایج و آمار سال گذشته صندوق تحریک جدید
به هر حال، امسال نیز افضال خداوند متعال بر جماعت، قربانی‌هایی که افراد جماعت تقدیم کرده‌اند و گزارش‌هایی که از طرف جماعت‌ها درباره قربانی‌ها رسیده است، به اختصار ذکر می‌کنم. این‌ها همه احسان‌های خداوند متعال‌اند که باید همیشه به یاد داشته باشیم و ببینیم که خداوند متعال چگونه در میان تازه‌احمد‌ی‌ها و قدیمی‌ها از لحاظ تربیت چنین احساساتی ایجاد می‌کند که آنان را به سوی قربانی سوق می‌دهد. به هر حال، طبق گزارش سالانه از کشورهای مختلف جهان، نخست این است که سال گذشته، سال نود و یکم صندوق تحریک جدید به پایان رسید و امروز سال نود و دوم آغاز می‌شود که من اعلام آن را می‌کنم. و امسال، به فضل خداوند متعال، جماعت توفیق یافت که مبلغ ۱۹٫۵۵ میلیون پوند قربانی تقدیم کند که نسبت به سال گذشته یک میلیون و پانصد و شصت‌وچهار هزار پوند بیشتر است.
تجزیه بر اساس کشورها و رتبه‌بندی جماعت‌ها
از لحاظ مجموع گردآوری اعانه، غیر از جماعت پاکستان که در این [رقابت] به شمار نمی‌رود، به طور کلی، جماعت اول در جهان فعلاً جماعت آلمان است و دوم جماعت بریتانیاست. در بریتانیا نیز امسال گردآوری اعانه بسیار زیاد بوده و تقریباً به آلمان نزدیک شده‌اند. به گمان من، شاید سال آینده اگر همین‌گونه پیشرفت کنند، از آلمان پیشی بگیرند. همچنین آمریکا نیز افزایش چشمگیری داشته است. به همین ترتیب، کانادا نسبت به سال گذشته در اعانه خود افزایش غیرمعمولی داشته است و سپس هند است که نسبت به سال گذشته افزایش خوبی داشته است. استرالیا نیز افزایش غیرمعمولی داشته است. اندونزی نیز همین‌طور، و جماعت‌های خاورمیانه، سپس غنا. غنا نیز امسال در این فداکاری افزایش زیادی داشته است و در میان کشورهایی که افزایش چشمگیر داشته‌اند، موریس و هلند نیز شامل‌اند.
از لحاظ عملکرد کلی، جماعت‌هایی که قابل ذکرند، هرچند در رتبه‌بندی نیامده‌اند، اما کار بسیار خوبی انجام داده‌اند، از جمله بلژیک، سوئد، فرانسه، هلند (که پیش‌تر ذکر شد)، کبابیر، بنگلادش، بورکینافاسو، نیوزیلند. در بورکینافاسو اوضاع بسیار بد است. سیرالئون، بنین، مالی (که در آنجا نیز اوضاع بسیار خراب است و حملات تروریستی رخ می‌دهد)، نیجر، ترکیه، گرجستان، جماعت‌های خاورمیانه و استرالیا.
در آفریقا، از لحاظ مجموع گردآوری اعانه، پنج جماعت اول عبارت‌اند از: غنا، سپس موریس، سپس نیجریه، سپس بورکینافاسو و سپس تانزانیا. و جماعت‌های دیگری نیز هستند.
تعداد کل مشارکت‌کنندگان تا یک میلیون و هفتصد هزار نفر است و طبق گزارش‌های امسال، در دفتر ششم که دو سال پیش آغاز شد، تعداد کسانی که در آن شرکت کرده‌اند ۴۳٬۵۸۸ نفر است. جماعت‌ها باید توجه کنند که کسانی که اولین بار در صندوق تحریک جدید شرکت می‌کنند، در دفتر ششم شمارش شوند و گزارش آن به وکالت مال ارسال گردد.
شرح دقیق‌تر رتبه‌بندی کشورها
ده جماعت نخست آلمان عبارت‌اند از: رودگا (Rodgau)، اوسنابروک (Osnabruck)، پینه‌برگ (Pinneberg)، نیدا (Nidda)، فلورس‌هایم (Florsheim)، روئدرمارک (Rodermark)، برمن، نیو وید، فرایدبرگ میته، و کوبلنز.
و ده امارت نخست آلمان عبارت‌اند از: هامبورگ (Hamburg)، سپس فرانکفورت (Frankfurt)، سپس گروس‌گراو (Gross-Gerau)، ویسبادن (Wiesbaden)، ریدشتات (Riedstadt)، مانهایم (Mannheim)، دیتسن‌باخ (Dietzenbach)، مورفلدن والدورف (Morfelden Walldorf)، رسلزهایم و دارمشتات (Darmstadt).
پنج منطقه اول بریتانیا عبارت‌اند از: اسلام‌آباد، سپس بیت‌الفتوح، سپس مسجد فضل، سپس بیت‌الاحسان، سپس نورت‌ایست.
ده جماعت بزرگ بریتانیا عبارت‌اند از: اسلام‌آباد (نخست)، سپس اش (Ash)، سپس ووسستر پارک (Worcester Park)، ساوت چیم (South Cheam)، والسال (Walsall)، فارنهام نورت (Farnham North)، آلدرشات ساوت (Aldershot South)، مسجد فضل، فارنهام ساوت، و یول (Ewell).
جماعت‌های کوچک فعال عبارت‌اند از: الیمنتس پارک، اسپن ولی، کیتلی، فرنت‌وود و جامعۀ احمدیه یو‌کی.
ده جماعت اول آمریکا عبارت‌اند از: نورت ویرجینیا، مریلند (Maryland)، لس‌آنجلس (Los Angeles)، سیاتل (Seattle)، شیکاگو (Chicago)، دالاس، سیلیکون ولی (Silicon Valley)، نورت جرسی، ساوت ویرجینیا (South Virginia)، سنترال جرسی، بالتیمور، و دیترویت (Detroit).
در میان امارات محلی کانادا، وان (Vaughan)، سپس کلگری (Calgary)، سپس پیس ویلیج (Peace Village)، سپس ونکوور (Vancouver)، تورنتو غرب، سپس برمپتون شرق (Brampton East)، و میسی‌ساگا.
و از لحاظ جمع‌آوری اعانه، جماعت‌های قابل ذکر کانادا عبارت‌اند از: همیلتون مانتین، همیلتون، ادمونتون غرب، حدیقه احمد، اتاوا شرق، اتاوا غرب، وینی‌پگ، رجاینا، وود درای، و یلو نایف.
در پاکستان، از لحاظ گردآوری عمومی، در رتبه نخست لاهور، سپس ربوه، سپس کراچی قرار دارند.
در سطح بخش، اسلام‌آباد در رتبه نخست است، سپس فیصل‌آباد، سپس سیالکوت، سپس سرگودها، عمرکوت، نارووال، میرپور خاص، رحیم‌یارخان، توبه‌تک‌سنگ و لیه.
در میان جماعت‌های شهری پاکستان که فداکاری بیشتری کرده‌اند، عبارت‌اند از: امارت تاون‌شیپ لاهور، امارت دیفنس لاهور، امارت دارالذکر لاهور، امارت علامه اقبال تاون لاهور، امارت بیت‌الفضل فیصل‌آباد، بهاولنگر، کویته، بهاولپور، لودهران و ساهیوال.
ده ایالت اول هند عبارت‌اند از: کرالا، تامیل نادو، تلنگانه، اودیشا، جامو و کشمیر، کرناتک، پنجاب، بنگال، مهاراشترا و دهلی.
و ده جماعت اول هند از لحاظ قربانی عبارت‌اند از: حیدرآباد، کویمباتور (تامیل نادو)، سپس قادیان، کالی‌کات، میلاپالم، منجری، کرالا، بنگلور، کرینگ، کلکته و کرولای.
ده جماعت اول استرالیا عبارت‌اند از: ملبورن لانگ‌وارین (Melbourne Langwarrin)، ملبورن برویک (Melbourne Berwick)، مارسدن پارک، پنریت (Penrith)، ملبورن غرب، کاسل هیل، آدلاید غرب (Adelaide West)، ملبورن کلاید، پرت و ملبورن شرق.
در مورد سال‌های صندوق تحریک جدید، همان‌طور که گفتم، سال نود و دوم آغاز شده است. دفتر اول نود و دوم سال خود را آغاز کرده و حساب‌های قدیمی آن همچنان جاری است. دفتر دوم هشتادودومین سال خود را دارد، دفتر سوم شصت‌ویکمین سال، دفتر چهارم چهل‌ویکمین سال، دفتر پنجم بیست‌ودومین سال و دفتر ششم سومین سال خود را آغاز می‌کند. همان‌طور که پیش‌تر گفتم، تازه‌شرکت‌کنندگان باید در دفتر ششم شمارش شوند.
توصیه حضرت مسیح موعود (علیه‌السلام)
حضرت اقدس مسیح موعود علیه‌السلام می‌فرمایند: «ای دوستان عزیز من! به شما اطمینان می‌دهم که خداوند متعال به من شور و اشتیاقی راستین برای همدردی با شما بخشیده است و معرفتی حقیقی برای افزایش ایمان و عرفان شما به من عطا شده است. شما و نسلتان به این معرفت نیاز فراوان دارید. از این رو، من آماده ایستاده‌ام تا شما از اموال پاکیزه خود، یعنی از اموال طیبۀ خویش، برای امور دینی یاری رسانید و هر کس تا آنجا که خداوند متعال به او وسعت و توان و قدرت داده است، در این راه دریغ نورزد. اموال خود را بر خدا و پیامبر مقدم ندارد. و سپس من تا آنجا که در توان دارم، از طریق تألیفات، آن علوم و برکاتی را که روح پاک خداوند به من عطا کرده است، در کشورهای آسیا و اروپا منتشر خواهم ساخت.»
پس خداوند متعال مأموریتی را که به حضرت مسیح موعود علیه‌السلام سپرده است، اکنون وظیفۀ ماست که آن مأموریت را به انجام رسانیم. در آسیا، اروپا، آمریکا، آفریقا، کشورهای عربی، کشورهای آمریکای جنوبی و جزایر، خداوند متعال به برکت همین قربانی‌های مالی به ما توفیق می‌دهد تا پیام اسلام را برسانیم. تنها کسانی که در اروپا نشسته‌اند قربانی مالی نمی‌کنند، بلکه همان‌گونه که مثال‌هایی آوردم، مردم آن مناطق نیز در قربانی‌های مالی بسیار پیش‌قدم‌اند. خداوند متعال قربانی‌های آنان را بپذیرد و در اموال و نفوسشان برکت نهد و در کوشش‌های ما برکت بی‌پایان عطا فرماید و بهترین نتایج را پدید آورد و ما به زودی شاهد برپایی حکومت خدای یگانه در جهان باشیم و پرچم پیامبر اکر م صلی‌الله علیه و آله وسلم را در اهتزاز ببینیم.