نظام ترجمه در جلسه سالانه: تحقق پیشگویی بزرگ کتاب مقدس

خداوند متعال سیدنا حضرت مسیح موعود علیه السلام را به عنوان مثیل حضرت مسیح علیه السلام به جهان فرستاد. شباهت‌هایی که ایشان با حضرت مسیح علیه السلام داشتند، در ابعاد مختلفی قابل مشاهده است. اگر به قرآن کریم، احادیث و سایر کتب آسمانی نگاه کنیم، بسیاری از این شباهت‌ها را میان مسیح محمدی و مسیح ناصری خواهیم یافت. همچنین، برخی شباهت‌ها میان حواریون مسیح محمدی و حواریون مسیح ناصری نیز وجود دارند، یا به عبارتی دیگر، میان جماعت حضرت مسیح موعود علیه السلام و جماعت حضرت مسیح ناصری علیه السلام.
یکی از این شباهت‌ها را می‌توان در واقعه‌ای که در کتاب مقدس ذکر شده است، یافت. در این واقعه، حواریون حضرت مسیح علیه السلام در روز عید پنتکست، وقتی همه یهودیان جمع بودند، به تأثیر روح‌القدس با آنان سخن گفتند و هر یهودی آن سخنان را به زبان خود فهمید. این معجزه در آن زمان به یهودیان نشان داده شد. در کتاب مقدس این واقعه چنین توصیف شده است:
هنگامی که روز عید پنتکست رسید، همه در یک مکان جمع بودند. ناگهان از آسمان صدایی چون صدای باد شدید آمد و خانه‌ای که در آن نشسته بودند را پر کرد. زبان‌های آتشین مانند شعلۀ آتش ظاهر شدند و بر هر یک از آنان قرار گرفتند. همه با روح‌القدس پر شدند و به زبان‌های بیگانه شروع به صحبت کردند، همان‌طور که روح به آنان قدرت بیان بخشید. یهودیان خداپرست از هر قوم زیر آسمان در اورشلیم ساکن بودند. وقتی این صدا آمد، جمعیت زیادی گرد آمدند و حیرت‌زده شدند، زیرا هر یک از آنان سخنان حواریون را به زبان خود می‌شنیدند. همه متعجب و حیران بودند و می‌گفتند: ‘این گالیلی‌ها چگونه به زبان ما صحبت می‌کنند؟’ ما که از پارت، ماد، عیلام، بین‌النهرین، یهودیه، کاپادوکیه، پنتوس، آسیا، فروگیا، پامفیلیا، مصر، نواحی لیبی نزدیک کرنائه، و همچنین مسافران رومی، یهودیان و نوکیشان، کرت‌ها و اعراب هستیم، چگونه سخنان آنان را به زبان خود می‌شنویم که از کارهای بزرگ خداوند می‌گویند؟’ همه حیران و سرگردان بودند و به یکدیگر می‌گفتند: ‘این چه معنایی دارد؟’ برخی نیز تمسخر کرده، گفتند: ‘آن‌ها از شراب تازه مست شده‌اند.[اعمال باب ۲ آیت۱ تا ۱۳]
اما اگر به زمینه و سیاق این بخش از کتاب مقدس نگاه کنیم، درمی‌یابیم که در اینجا به زمان‌های آخر اشاره شده است، نه به زمان مسیح.
سیدنا حضرت مصلح موعود رضی الله عنه در باره این واقعه چنین می‌فرمایند: “حضرت مسیح موعود علیه‌السلام مثیل حضرت مسیح ناصری بودند. و در مورد حضرت مسیح ناصری، پیشگویی‌هایی وجود داشت که حواریون او در زبان‌های مختلف سخن خواهند گفت. در کتاب مقدس (اعمال باب 2) ذکر شده است که پس از واقعه صلیب، در یک مناسبت که یهودیان از مناطق مختلف آمده بودند، حواریون حضرت مسیح ناصری به زبان‌های مختلف برای آن‌ها سخنرانی کردند. من بسیار تعجب می‌کنم که این مطلب به نادرستی فهمیده شده است. معمولاً مسیحیان نیز این‌گونه بیان می‌کنند و به همین شکل فهمیده می‌شود که حواریون به زبان‌های بیگانه سخن می‌گفتند. اما خود همین واقعه نشان می‌دهد که آن‌ها به زبان‌های بیگانه سخن نمی‌گفتند، بلکه به زبان‌های مختلف یهودیان سخن می‌گفتند، زیرا گفته شده است که یهودیان از مناطق مختلف آمده بودند و حواریون به زبان‌های مختلف برای آن‌ها سخنرانی کردند و آن‌ها این زبان‌ها را می‌فهمیدند. اما اگر سخنرانی‌ها به زبان‌های بیگانه بود، یهودیان چگونه می‌توانستند آن‌ها را بفهمند؟
حقیقت این است که حواریون به همان زبان‌های قبیله‌ای یهودیان سخن می‌گفتند و این هم درست نبود. زیرا گفته شده است که یهودیان می‌خندیدند و می‌گفتند که سخنرانان در نشئهٔ شراب مست به نظر می‌رسند. حالا اگر کسی به زبان فرانسوی به شکل عالی سخنرانی کند، آیا به او می‌گویند که سخنرانان در نشئهٔ شراب مست به نظر می‌رسند؟ منظور آن‌ها این بود که حواریون به نادرستی سخن می‌گفتند. آن‌ها زبان‌های قبیله‌های دیگر را به خوبی نمی‌دانستند، اما اشتیاق تبلیغی آن‌ها به قدری بود که به زبان هر قبیله‌ای که افرادش در آنجا جمع بودند، سخنرانی کردند. و وقتی کلمه‌ای را اشتباه می‌گفتند، شنوندگان به زبان آن‌ها می‌خندیدند. همان‌گونه که اکنون هم وقتی کسی کلمه‌ای را اشتباه بگوید، مردم به آن می‌خندند. «الفضل قادیان، 2 فوریه 1926»
سیدنا حضرت مصلح موعود رضی‌الله‌عنه برای تکمیل این مشابهه یا پیشگویی، یک جلسه را در تاریخ ۲۹ ژانویه ۱۹۲۶ برگزار کردند. در این جلسه، سخنرانی‌هایی به ۲۴ زبان مختلف در تأیید صداقت حضرت مسیح موعود علیه‌السلام انجام شد. حضرت مصلح موعود رضی‌الله‌عنه در سخنرانی خود در این مناسبت فرمودند:
حضرت مسیح موعود علیه‌السلام از مسیح نخستین برتر بودند و طبق وعده «العود احمد» از او بالاتر بودند. بنابراین، اگر حواریون مسیح نخستین توانستند به زبان‌های مختلف یهودیان سخن بگویند، جماعت حضرت مسیح موعود علیه‌السلام این برتری را دارد که اعضای آن به زبان‌های غیربومی سخن می‌گویند. زبان‌های یهودی اگرچه تفاوت‌هایی داشتند، ولی در واقع همه یک زبان بودند، مانند زبان اردو که به اشکال مختلفی در مناطق مختلف هند صحبت می‌شود. حیدرآباد، یو‌پی، دهلی، لکنهو و پنجاب هر کدام گونه‌های خاص خود را دارند. در جماعت ما نیز افرادی هستند که به همه این گونه‌های اردو سخن می‌گویند.
حضرت مسیح موعود علیه‌السلام در پنجاب مبعوث شدند، و زبان پنجابی نیز گونه‌های مختلفی دارد. منطقه سیالکوت، منطقه جهنگ و فیصل‌آباد، منطقه فیروزپور و لودیانا، و منطقه گجرات و جهلم هر کدام لهجه‌های خاص خود را دارند. در جماعت ما افرادی هستند که به همه این لهجه‌ها سخن می‌گویند. به این ترتیب، شباهت با حضرت مسیح ناصری کامل می‌شود. ولی جماعت حضرت مسیح موعود علیه‌السلام این برتری را دارد که اعضای آن به زبان‌های غیر بومی، که در مناطق و کشورهای دیگر صحبت می‌شود، نیز سخن می‌گویند.
یادگیری زبان یک کشور متفاوت چیز دیگری است، ولی ورود مردم آن مناطق و کشورها به جماعت چیز دیگری است. بسیاری از هندوها، پختون‌ها، آریاها و مسلمانان زبان انگلیسی را یاد می‌گیرند و صحبت می‌کنند، اما این هیچ فضیلتی را ثابت نمی‌کند. ولی اگر یک انگلیسی به دینی دیگر بپیوندد، این باعث افزایش فضیلت آن دین می‌شود. پس حضرت مسیح موعود علیه‌السلام اینقدر برتری یافتند که تعداد زیادی از اقوام مختلف به جماعت ایشان پیوستند، در حالی که این تعداد به جماعت حضرت مسیح ناصری نپیوستند.
اگرچه اکنون افراد مختلفی از کشورهای مختلف به مسیحیت پیوسته‌اند، اما در زمان حضرت مسیح و تا ۳۰۰ سال بعد، مسیحیت تنها در سه یا چهار کشور گسترش یافت. اما از زمان وفات حضرت مسیح موعود علیه‌السلام تنها ۱۷ سال گذشته است و احمدیت تاکنون در حدود ۳۰ کشور گسترش یافته است.
پس این سخنرانی‌ها که به زبان‌های مختلف در تأیید صداقت حضرت مسیح موعود علیه‌السلام انجام شد، خود به تنهایی دلیلی بر صداقت ایشان است. «الفضل قادیان، ۲ فوریه ۱۹۲۶»
بدون شک، در زمان حضرت مصلح موعود رضی‌الله‌عنه نیز این پیشگویی به وضوح تحقق یافت، اما اگر امروز به دقت به این پیشگویی نگاه کنیم، خواهیم دید که این پیشگویی به شکلی بسیار روشن و درخشان‌تر به وقوع پیوسته است. اگر امروز به این واقعه تأمل کنیم، درمی‌یابیم که این فقط یک واقعه نبود، بلکه پیشگویی بود که باید در زمان حضرت مسیح موعود علیه‌السلام به طور کامل و با شکوه تمام تحقق می‌یافت. مطالعه این واقعه نکات زیر را روشن می‌سازد:
۱. این واقعه در زمانی رخ داد که مردم در یک مکان جمع بودند و آن روز عید بود.
۲. یهودیان از مناطق مختلف آمده بودند.
۳. حواریون حضرت مسیح به آنها تبلیغ کردند.
۴. سخنرانی‌ها به زبان‌های مختلف برای مردم قابل فهم بود.
۵. هر فرد، مرد و زن، رؤیا می‌دید و این نظاره را مشاهده می‌کرد.
اگر این نکات را به جلسات جماعت احمدیه نسبت دهیم، خواهیم دید که این واقعه به وضوح در این جلسات بازتاب می‌یابد، و به ویژه جلسه سالانه در بریتانیا این پیشگویی را به بهترین شکل ممکن به تحقق می‌رساند.
«الف» مشابه این واقعه، افراد از کشورهای مختلف (از تمام قاره‌های جهان) در زمان مقرر برای یک اجتماع گرد هم می‌آیند و پیام حضرت مسیح موعود علیه‌السلام را به زبان‌های خود می‌شنوند و می‌فهمند. به عبارت دیگر، جو این جلسات مشابه یک عید است. مردم از ده‌ها کشور در سراسر سال منتظر این اجتماع هستند و با آمادگی کامل در یک مکان گرد هم می‌آیند.
«ب» وقتی در این جلسات، خلیفة المسیح یا یکی از پیروان ایشان سخنرانی می‌کند و حاضرین در جلسه با استفاده از ترجمه زنده سخنان را به زبان‌های مختلف خود می‌شنوند، و نه تنها افراد حاضر در محل جلسه بلکه از طریق ایم تی ای، افراد مختلف در نقاط مختلف دنیا با رنگ‌ها و نسل‌های مختلف نیز سخنان را به زبان‌های خود می‌شنوند و می‌فهمند. این سخنرانی‌ها عموماً در موضوعات تبلیغی و تربیتی هستند، بنابراین برای همه مفید واقع می‌شوند و افراد با زبان‌ها و قومیت‌های مختلف آن‌ها را می‌فهمند. این یک مشهد روح‌پرور است که قرن‌ها پیش در کتب آسمانی پیش‌بینی شده بود. این جلسات نه تنها دلیلی بر صداقت حضرت مسیح موعود علیه‌السلام هستند بلکه وسیله‌ای برای تحقق پیشگویی‌های آسمانی نیز می‌باشند.
«ج» نظاره جهانی بیعت نیز این پیشگویی را به شیوه‌ای دیگر تحقق می‌بخشد. وقتی خلیفة المسیح بیعت می‌گیرد، بیعت‌کنندگان کلمات بیعت را به زبان‌های خود تکرار می‌کنند. این بیعت‌ها نیز به نوعی ثمرۀ تبلیغاتی هستند که مردم آن را به زبان‌های خود شنیده و درک کرده‌اند.
«د» در کتاب یوئل به رؤیا دیدن هر فرد بشر، از جمله مردان و زنان، کودکان و پیران، اشاره شده است. اگر این را از منظر ایم تی ای در زمان کنونی مشاهده کنیم، این پیشگویی ابعادی بسیار بزرگ‌تر به خود می‌گیرد. زیرا نه تنها افراد حاضر در جلسه با رنگ‌ها و نسل‌های مختلف به زبان‌های خود به سخنان گوش می‌دهند و به سخنران نگاه می‌کنند، بلکه از طریق ایم تی ای، افراد در سراسر دنیا به زبان‌های خود سخنان را می‌شنوند و همچنین به صورت زنده مشاهده می‌کنند. فناوری‌های مدرن مانند تلفن‌های هوشمند و دستگاه‌های هوشمند این امکان را فراهم کرده‌اند که هر فرد، چه مرد، زن، کودک یا پیر، به طور فردی و جداگانه از این برنامه بهره‌برداری کند. کلمات “غلام” و “کنیز” نیز در این زمینه اهمیت خاصی دارند. زیرا این پیشگویی در عصر رسانه‌های اجتماعی امروز تحقق یافته است، زمانی که تقریباً همه، چه غنی و چه فقیر، به تلفن‌های هوشمند و اینترنت دسترسی دارند و امکان مشاهده زنده جلسات سالانه برای همه فراهم است.
با توجه به واژه‌های پیشگویی، واقعه‌ای که در عید پنتکست رخ داده و نظام ترجمه زنده در جلسات سالانه جماعت احمدیه، ما به این نتیجه می‌رسیم که این پیشگویی در واقع به زمان آخرالزمان و به دوره مسیح محمدی ارتباط دارد. این جلسات سالانه و نظام ترجمه در واقع یکی از بزرگ‌ترین دلایل صداقت حضرت مسیح موعود علیه‌السلام است که در نوشته‌های باستانی نیز ذکر شده است. در دنیا کجا چنین تجمع یا عیدی وجود دارد که این پیشگویی در آن به وقوع پیوسته باشد؟ اگر چه در زمان حضرت مسیح ناصری نیز چنین واقعه‌ای رخ داده بود، اما عروج و عظمت آن امروز توسط پیروان مسیح محمدی به اوج رسیده است. نظام ترجمه جماعت احمدیه و ترجمه زنده از طریق ایم تی ای، گواهی زنده بر تحقق این پیشگویی است و به سراسر جهان اعلام می‌کند که «مسیح آمد، مسیح آمد». چه کسی می‌تواند این پیشگویی آسمانی را انکار کند؟ پس تأمل کنید ای خردمندان.
در حال حاضر، در هیچ نقطه‌ای از جهان، چنین نظام وسیع ترجمه زنده‌ای وجود ندارد. هرچند در سازمان ملل متحد نیز سیستم ترجمه زنده وجود دارد و به حدود ده زبان مختلف ترجمه صورت می‌گیرد، اما این سیستم به هیچ وجه نمی‌تواند پیشگویی ذکر شده در کتاب مقدس را به طور کامل تحقق بخشد، زیرا:
اولاً، در آنجا درباره موضوعات تبلیغی یا تربیتی صحبت نمی‌شود. دوم، سیستم ترجمه آنقدر وسیع نیست. سوم، تجمع عمومی در آنجا وجود ندارد و عید نیز برگزار نمی‌شود. بلکه تنها تجمع خاصی است که به دین مرتبط نیست.
علاوه بر این، تمامی داوطلبان ترجمه در جلسات جماعت احمدیه به صورت داوطلبانه و برای خدمت به دین مسیح محمدی این کار را انجام می‌دهند، در حالی که مترجمان سازمان ملل متحد برای کار خود دستمزد دریافت می‌کنند.
بنابراین، نظام ترجمه در جلسات سالانه نه تنها شباهت حضرت مسیح موعود علیه‌السلام با حضرت مسیح ناصری را ثابت می‌کند، بلکه این یک پیشگویی بزرگ است که امروز ما با چشمان خود شاهد تحقق آن هستیم. ما نمی‌توانیم بگوییم که آیا واقعاً در عید پنتکست چنین واقعه‌ای رخ داده بود یا خیر و اگر رخ داده بود، ماهیت آن چه بوده است. اما امروز در عصر امام الزمان و مسیح وقت، هر انسان در سراسر جهان می‌تواند این نمایش را ببیند. این جلسات و این مناظر نه تنها دلیلی بر صداقت حضرت مسیح موعود علیه‌السلام هستند بلکه باعث تقویت ایمان‌ها و وادار کردن هر خردمندی به تفکر می‌شوند. (مترجم: دکتر ی.ش.ا.)۲